از غرفه های نامرتب گیاهان خسته شده اید؟ قفسه های ما 30+ گلدان را در چند ثانیه نگه می دارند!

در کابینت را باز می کردم و هر روز همان آشفتگی را می دیدم. گلدان ها به هم تکیه داده بودند. درب ها به اطراف لغزیدند. فقط برای رسیدن به یکی مجبور شدم سه مورد را جابجا کنم. فضا پر به نظر می رسید، اما مشکل واقعی اتاق تلف شده و ناامیدی روزانه بود. به همین دلیل است که یک راه اندازی ذخیره سازی ساده برای من اهمیت دارد. من جایی می خواهم که هر گلدان یک نقطه روشن داشته باشد. می‌خواهم به آنچه نیاز دارم برسم، بدون اینکه توده‌ای را حفر کنم. من می‌خواهم قفسه بدون صرف یک بعدازظهر طولانی مرتب به نظر برسد. این ایده پشت این سازمان دهنده است. این به من یک راه سریعتر برای ذخیره بیش از 30 گلدان در یک مکان می دهد. پشته را ثابت نگه می دارد. به من کمک می کند اقلام را بر اساس اندازه جدا کنم. پاکسازی را آسان‌تر می‌کند، نه سخت‌تر. من دوست دارم که بتوانم آن را تنظیم کنم و بدون منحنی یادگیری طولانی شروع به استفاده از آن کنم. گلدان‌ها را قرار می‌دهم، گلدان‌های بزرگ‌تر را به شکاف‌های پهن‌تر هدایت می‌کنم و از شکاف‌های کوچک‌تر برای بقیه استفاده می‌کنم. چیدمان طبیعی به نظر می رسد. بعد از اینکه همه چیز را کنار گذاشتم، نیازی به تنظیم آن ندارم. من هم از تغییر اتاق خوشم می آید. یک گوشه به هم ریخته می تواند باعث شود آشپزخانه یا فضای ذخیره سازی کوچکتر از آنچه هست احساس شود. یک قفسه مرتب فضای قابل مشاهده بیشتری به من می دهد. میتونم ببینم چی دارم من می توانم سریع به آن برسم. این باعث صرفه جویی در تلاش هر روز می شود. یک مثال واقعی ساده: هفته گذشته به یکی از دوستانم کمک می کردم تا قفسه شلوغی را پاک کند. او گلدان ها را در دو توده ناپایدار چیده بود. یک شیب و کل پشته جابه جا می شود. ما آنها را در نگهدارنده ای مانند این جابه جا کردیم و قفسه بلافاصله آرام به نظر می رسید. او گفت بهترین قسمت ظاهرش نبود. می‌توانست یک گلدان را بدون حرکت دادن پنج گلدان دیگر در ابتدا بگیرد. این همان تغییری است که من به آن اعتماد دارم. اگر خانه شما همین مشکل را دارد، من با یک قفسه، یک پشته و یک طرح ذخیره سازی روشن شروع می کنم. تغییرات کوچک می تواند تفاوت بزرگی در احساس و عملکرد فضا ایجاد کند. من فضای ذخیره‌سازی را دوست دارم که باعث صرفه‌جویی در اتاق شود، چیزها را قابل مشاهده نگه می‌دارد و برای استفاده واقعی روزانه مناسب است. این نوع سازمان دهنده این کار را به خوبی انجام می دهد.

پایه های گیاه من قبل از اینکه حتی یک گلدان را آبیاری کنم شلوغ به نظر می رسید. یک قابلمه خیلی نزدیک به گلدان بعدی نشست. سینی کج شد برگها به دیوار خورده اند. گرد و غبار در نزدیکی پاها جمع شد و مراقبت از تمام گوشه سخت تر از آنچه باید بود احساس می شد. مدام به خودم می‌گفتم بعداً آن را تمیز می‌کنم، اما آشفتگی همچنان ادامه داشت. چیزی که من یاد گرفتم ساده است: یک گوشه گیاه مرتب نیازی به یک آخر هفته کامل ندارد. من فقط به یک چیدمان واضح، چند عادت کوچک و یک چیدمان نیاز دارم که با فضایی که از قبل دارم مطابقت داشته باشد. من با برداشتن همه چیز از روی جایگاه شروع می کنم. این به نظر اساسی می رسد، اما به من کمک می کند تا مشکل واقعی را ببینم. برخی از غرفه ها به دلیل بار بیش از حد نامرتب به نظر می رسند. برخی از آنها نامرتب به نظر می رسند زیرا گلدان ها اندازه های متفاوتی دارند. برخی از آنها نامرتب به نظر می رسند زیرا ابزار آبیاری، نعلبکی و غذای گیاهی در همان نقطه ای قرار می گیرند که گیاهان قرار دارند. هنگامی که پایه خالی شد، سه چیز را بررسی می کنم: - چقدر فضای کف دارم - هر گیاه به چه مقدار نور نیاز دارد - کدام گلدان برای قفسه بالایی خیلی سنگین است من تا زمانی که بتوانم گلدان های بزرگتر را در سطح پایین تر نگه می دارم. که به پایه ظاهری ثابت‌تر می‌دهد و آبیاری را آسان‌تر می‌کند. من گیاهان کوچکتر را بالاتر قرار می دهم، جایی که آنها همچنان بدون شلوغی سطح، نور می گیرند. سپس گیاهان با نیازهای مشابه را گروه بندی می کنم. این باعث صرفه جویی در تلاش هر هفته من می شود. سرخسی که رطوبت ثابت را دوست دارد نباید در کنار کاکتوسی که خشک می ماند بنشیند. وقتی گیاهانی را با نیازهای مراقبتی مشابه کنار هم قرار می دهم، با حدس و گمان کمتر آبیاری می کنم. من همچنین از جابجایی گلدان ها در همه زمان ها خودداری می کنم که باعث تمیزتر نگه داشتن پایه می شود. من در صورت امکان از سینی یا نعلبکی همسان استفاده می کنم. این یک تغییر تفاوت بزرگتر از آنچه مردم انتظار دارند ایجاد می کند. هنگامی که گلدان ها روی سینی های ناهموار قرار می گیرند، حتی اگر گیاهان سالم باشند، جایگاه می تواند شلوغ به نظر برسد. خطوط تمیز به کل منطقه کمک می کند تا احساس آرامش بیشتری داشته باشد. من سینی های ساده با رنگ های خنثی را دوست دارم زیرا توجه را از گیاهان دور نمی کنند. بین هر گلدان هم کمی فاصله می گذارم. یک جایگاه شلوغ می تواند به طرز بدی پر به نظر برسد. یک گیاه برای هوا، تمیز کردن آسان و رشد جدید نیاز به فضا دارد. من این را به سختی یاد گرفتم زمانی که یک درخت انگور در یک قفسه پخش شد و با گلدان دیگری در هم پیچیده شد. بعد از اینکه آنها را از هم جدا کردم، هر دو گیاه بهتر به نظر می رسیدند و می توانستم قفسه را بدون حرکت دادن نیمی از نمایشگر پاک کنم. یک مثال واقعی از اتاق نشیمن خودم می آید. من یک پایه گیاهی دو طبقه نزدیک یک پنجره روشن داشتم. در یک نقطه، پنج گلدان، یک قوطی آبیاری و یک بطری اسپری روی آن گذاشتم. جایگاه به هم ریخته به نظر می رسید و من مدام وسایل را به هم می زدم. من آن را با نگه داشتن تنها سه گیاه روی پایه، جابجایی ابزارهای اضافی در سبد زیر و چرخاندن هر گلدان طوری تنظیم کردم که برگها رو به نور باشند. فضا بلافاصله تمیزتر به نظر می رسید و آبیاری تلاش کمتری می کرد. من همچنین یک برنامه تمیز کردن کوچک را انجام می دهم. گرد و غبار روی برگ‌ها، خاک روی سینی‌ها و آثار آب روی پایه می‌تواند یک چیدمان منظم را سریع به هم ریخته نشان دهد. قفسه ها را پاک می کنم، خاک شل شده را چک می کنم و نعلبکی ها را قبل از اینکه لکه دار شوند خالی می کنم. زمان کوتاهی می‌طلبد، و کمک می‌کند تا گوشه‌ای برای زندگی راحت باشد. اگر جایگاه گیاه شما شلوغ است، من با این شروع می کنم: - همه موارد را از پایه جدا کنید - بزرگترین گلدان ها را پایین تر قرار دهید - گیاهان را بر اساس نیازهای مراقبت گروه بندی کنید - از سینی های همسان استفاده کنید - بین گلدان ها فاصله بگذارید - ابزارها را در یک سبد جداگانه قرار دهید - پایه را بعد از آبیاری پاک کنید. من نیازی به استایل عالی ندارم. من به یک گوشه گیاهی نیاز دارم که در زندگی روزمره کار کند، تمیز به نظر برسد و مراقبت از گیاه را سبک تر کند. وقتی غرفه من مرتب می ماند، گیاهان من به دلایل درست برجسته می شوند. برگ ها بیشتر مورد توجه قرار می گیرند. اتاق احساس آرامش بیشتری می کند. زمان کمتری را صرف جابجایی اشیا می کنم و زمان بیشتری را برای لذت بردن از گیاهانی که برای فضا انتخاب کرده ام صرف می کنم.

هر بار که کابینت را باز می‌کردم، آشپزخانه‌ام احساس تنگی می‌کرد. من گلدان های زیادی داشتم و آنها هرگز مرتب نمی نشستند. یک درب به طرفین لیز خورد. یک دستگیره در را مسدود کرده بود. یک ماهیتابه پشت آن پنهان شد، بنابراین فراموش کردم که حتی آن را دارم. آن آشفتگی کوچک مدام در زندگی روزمره من ظاهر می شد. من دقایق بیشتری را صرف جستجوی گلدان مناسب، جابجایی اشیا و برگرداندن آنها به روش اشتباه کردم. این به خودی خود مشکل بزرگی نبود، اما قبل از اینکه من شروع به آشپزی کنم، آشپزی را به هم ریخته بود. چیزی که برای من تغییر کرد یک ایده ساده بود: بیشتر از گلدان هایی را که در واقع استفاده می کنم نگه دارید و شلوغی اطراف آنها را کاهش دهید. من دیگر با هر گلدانی رفتار نمی‌کردم که انگار به مکانی جداگانه نیاز دارد. من به آنچه بیشتر استفاده می کردم نگاه کردم. گلدان بزرگ باقی ماند. قابلمه سوپ خوری متوسط ​​ماند. کوچکی که هرگز به آن دست نزدم از کابینت اصلی خارج شد. فوراً، استفاده از فضا آسان تر شد. من همچنین نحوه ذخیره آنها را تغییر دادم. گلدان ها را بر اساس اندازه قرار دادم و سنگین ترین آنها را در پایین قرار دادم. من هر درب را به جای اینکه درب ها را در یک توده شل روی هم قرار دهم، با گلدان خودش تطبیق دادم. یک شکاف کوچک گذاشتم تا بتوانم بدون بیرون کشیدن سه مورد دیگر به دستگیره برسم. آن تغییر کوچک تفاوت بزرگی ایجاد کرد. خواهر من هم همین مشکل را در آپارتمانش داشت. آشپزخانه او حتی کوچکتر از آشپزخانه من بود و کابینت او از بالا تا پایین پر به نظر می رسید. او فکر کرد که به آشپزخانه بزرگتری نیاز دارد. او این کار را نکرد. او به یک سیستم تمیزتر نیاز داشت. یک بعدازظهر را صرف مرتب کردن وسایل آشپزی او کردیم. او قابلمه هایی را که برای پاستا، سوپ و غذاهای سریع استفاده می کرد نگه می داشت. بقیه را در یک قفسه بالاتر ذخیره کرد. او همچنین یک درب شکسته و یک تابه فرورفته را از آشپزخانه بیرون آورد. پس از آن، او گفت که آشپزی کمتر عجله داشت، زیرا می‌توانست آنچه را که در یک نگاه دارد ببیند. اگر آشپزخانه من هنوز شلوغ است، به سه بررسی ساده برمی گردم. از خودم می پرسم هر هفته از کدام گلدان استفاده می کنم. از خودم می پرسم کدام قطعات فقط فضا را اشغال می کنند. از خودم می پرسم که آیا هر مورد نقطه مشخصی دارد؟ اینجاست که بهم ریختگی شروع به کوچک شدن می کند. من همچنین دوست دارم از فضای باز در داخل کابینت استفاده کنم، نه هر اینچ از آن. کابینتی که کمی خالی به نظر می رسد می تواند بهتر از کابینتی که پر است کار کند. من می توانم سریعتر به چیزها برسم. من می توانم قفسه را سریعتر تمیز کنم. من می‌توانم اقلام را بدون وارد کردن اجبار به داخل برگردانم. تنظیم گلدان مرتب نیازی به سیستم فانتزی ندارد. نیاز به یک عادت روشن دارد. من گلدان ها را بر اساس استفاده گروه بندی می کنم. دسترسی به درپوش ها را آسان می کنم. من از تبدیل شدن کابینت به جعبه ذخیره سازی برای هر چیزی که زمانی خریدم و هرگز دست نزدم جلوگیری می کنم. این رویکرد بارها و بارها مرا از همان آشفتگی نجات می دهد. بهترین بخش این است که آشپزخانه بعد از تغییر چقدر احساس آرامش می کند. دیگر در را باز نمی‌کنم و خود را برای افتادن درب‌ها یا دستگیره‌های گیر کرده نگه نمی‌دارم. فضا را می بینم. نظم میبینم دیگ مورد نظرم را می بینم و می توانم بدون سر و صدای اضافی به آشپزی برگردم. برای من، "گلدان های بیشتر، درهم و برهمی کمتر" به معنای استفاده از چیزهایی است که مهم هستند و به هر قطعه مکان مناسبی بدهند. این همان بخشی است که احساس راحتی می کند.

گوشه گیاه من قبلاً احساس شلوغی می کرد، نه آرام. گلدان‌هایی روی زمین داشتم، یک قفسه کوچک نزدیک پنجره، و یک میز که کم کم تبدیل به مکانی برای نگهداری قوطی‌های آبیاری، دستکش و غذای گیاهی شد. گیاهان در ابتدا خوب به نظر می رسیدند، اما فضا شلوغ بود. برخی از برگ ها به سمت نور خم شدند. برخی از گلدان ها آثار آب باقی گذاشتند. مدام از خودم می‌پرسیدم که چرا اتاق پر از گیاهان هنوز کثیف است؟ این نقطه ای بود که من شروع به تغییر فضا با یک ایده ساده کردم: دیدن هر گیاهی آسان تر، دسترسی آسان تر و مراقبت از آن آسان تر. من با نگاه کردن به اتاق به گونه ای که گیاهان من آن را می بینند شروع کردم. پنجره در یک قسمت نور قوی و در قسمت دیگر نور ملایم می داد. گیاهان آفتاب دوست را به شیشه نزدیک کردم. گیاهان کم نور را کمی دورتر قرار دادم. آن تغییر کوچک تفاوت بزرگی ایجاد کرد. پوتوس من خیلی کشیده نشد و گیاه مار من در جای بهتری مستقر شد. بعد روی چیدمان کار کردم. من از قرار دادن گلدان در هر جایی که فضای خالی پیدا کردم متوقف کردم. من از یک پایه گیاه برای گلدان های بلندتر، یک قفسه باریک برای گلدان های کوچکتر و یک سینی زیر گروهی که به آبیاری بیشتری نیاز داشت استفاده کردم. اتاق دوباره باز شد. می‌توانستم بدون حرکت دادن پنج چیز ابتدا زمین را تمیز کنم. می‌توانستم هر گیاه را بدون خم شدن به روش‌های عجیب بررسی کنم. این به تنهایی باعث می شود مراقبت از گیاه سبک تر شود. یک فضای گیاهی هوشمند نیازی به اتاق بزرگ ندارد. به مناطق روشن نیاز دارد. من اینطوری راه اندازی کردم: - گیاهان تشنه را کنار هم نگه داشتم - گیاهان خشک دوست را کنار هم نگه داشتم - از سینی ها برای گرفتن آب اضافی استفاده کردم - بین برگ ها فاصله گذاشتم تا هوا حرکت کند - گیاهانی را که اغلب چک می کنم نزدیک جلو قرار دادم - گیاهانی را که فقط باید بچرخانم نزدیک کنار هم قرار دادم این به نظر ساده می رسد و به همین دلیل کار می کند. من همچنین یاد گرفتم که از ارتفاع به روش بهتری استفاده کنم. یک گیاه کوتاه در سطح چشم اگر پشت یک گلدان بلند بنشیند می تواند ناپدید شود. یک پایه کوچک، یک قفسه دیواری یا یک بالابر می‌تواند به سرعت آن را حل کند. یک زنبق صلح را روی پایه ای کنار مبل گذاشتم و تمام گوشه احساس تعادل بیشتری کرد. قبل از آن، گلدان روی زمین نشست و گمشده به نظر می رسید. پس از آن، گیاه بخشی از اتاق شد. برچسب ها نیز کمک کردند. من از آنها استفاده نمی کنم زیرا دوست داشتن گیاهان سخت است. من از آنها استفاده می کنم زیرا وقتی زندگی مشغول می شود جزئیات را فراموش می کنم. یک برچسب کوچک با نام گیاه و عادت آبیاری من را از حدس زدن نجات می دهد. من همچنین یک دفترچه کوچک را نزدیک قفسه نگه می دارم. وقتی گیاهی را آبیاری، کوتاه یا جابجا کردم، یادداشت می‌کنم. این عادت من را از آبیاری بیش از حد، که در گذشته بزرگترین مشکل من بود، باز می دارد. یک مثال واقعی برجسته است. یکی از دوستان من یک بالکن کوچک آپارتمانی پر از گلدان های تصادفی داشت. او گیاهان را دوست داشت، اما از بهم ریختگی متنفر بود. ما بزرگترین گلدان ها را به پشت منتقل کردیم، یک قفسه فلزی برای گیاهان اضافه کردیم و از سینی های مطابق زیر هر گلدان استفاده کردیم. بالکن هنوز پر به نظر می رسید، اما احساس آرامش می کرد. او به من گفت که شروع به گذراندن زمان بیشتری در آنجا کرد زیرا می‌توانست بدون حرکت دادن وسایل بنشیند. این کاری است که یک فضای گیاهی خوب باید انجام دهد. باید مراقبت روزانه را آسان کند. من همچنین به جزئیات کوچکی که مردم اغلب از آن چشم پوشی می کنند توجه می کنم. یک گلدان با سوراخ زهکشی مناسب به من کمک می کند از خاک خیس جلوگیری کنم. زیر لیوانی یا سینی از سطوح چوبی محافظت می کند. یک گلدان سبک و ساده تمرکز را روی گیاه نگه می دارد، نه ظرف. این انتخاب ها فریاد جلب توجه نمی کنند. آنها فقط فضا را بهتر کار می کنند. دیدگاه من ساده است: یک منطقه گیاهی باید از روتین شما پشتیبانی کند، نه با آن مبارزه کند. اگر مجبور باشم هر روز روی تنظیمات کار کنم، دیگر از آن لذت نخواهم برد. اگر بتوانم بدون استرس گیاهان را آبیاری کنم، پاک کنم، بچرخانم و از آنها لذت ببرم، این عادت را حفظ می کنم. این ارتقای واقعی است. نمایشگر شلوغ نیست. نه انبوهی از گلدان های همسان. فقط فضایی که متناسب با زندگی من باشد. وقتی اکنون به گوشه گیاه خود نگاه می کنم، چیزی فراتر از دکوراسیون می بینم. من فضایی را می بینم که احساس آرامش بیشتری می کند زیرا به هر گیاه مکانی واضح دادم. من هنوز هر از گاهی تغییرات کوچکی ایجاد می کنم و این باعث می شود اتاق احساس تازگی داشته باشد بدون اینکه آن را به پروژه تبدیل کند. اگر منطقه گیاه شما نامرتب است، از کوچک شروع کنید. یک گلدان را جابجا کنید. یک گیاه پرورش دهید یک سینی را پاک کنید. اتاق سریعتر از آنچه اکثر مردم انتظار دارند تغییر می کند.

کابینت را باز می کردم و احساس می کردم گیر کرده ام. قابلمه ها بالای تابه ها نشستند. درپوش ها به دیوار تکیه داده بودند. به نظر می رسید همیشه یک موردی که به آن نیاز داشتم پشت آن پنهان می شد. پخت و پز بیشتر از آنچه باید طول کشید. تمیز کردن حتی بدتر بود. به همین دلیل است که ایده پشت یک قفسه، 30+ گلدان، استرس صفر با من صحبت می کند. این در مورد نشان دادن یک آشپزخانه کامل نیست. این در مورد آسان کردن پخت و پز روزانه است. وقتی ذخیره سازی کار می کند، زمان کمتری را برای جستجو تلف می کنم. من بیشتر از چیزهایی که قبلاً در اختیار دارم استفاده می کنم. پیشخوان من باز می ماند. ذهنم آرام تر است. من به این نوع قفسه ها به روشی بسیار کاربردی نگاه می کنم. اگر برای خانواده آشپزی می کنم، به فضایی برای قابلمه ها، قابلمه ها، ماهیتابه ها، درب ها و سینی فر فرفره نیاز دارم. اگر در خانه‌ای کوچک‌تر زندگی می‌کنم، به همه آن‌ها نیاز دارم تا بدون تبدیل آشپزخانه به گوشه‌ای شلوغ جا بیفتند. یک قفسه خوب باید به من کمک کند تا هر مورد را در معرض دید و دسترسی آسان قرار دهم. در اینجا نحوه فکر من در مورد مشکل است. یک کابینت شلوغ ارزش را پنهان می کند. یک ماهیتابه ممکن است محکم و مفید باشد، اما اگر لازم باشد پنج قطعه دیگر را بیرون بکشم تا به آن برسم، نادیده گرفته می‌شود. من این را در خانه های واقعی دیده ام. یکی از دوستانم سه گلدان مفید را در یک کابینت عمیق نگه می‌داشت، اما هر هفته فقط از یکی از آنها استفاده می‌کرد، زیرا گرفتن بقیه خیلی سخت بود. هنگامی که او تنظیمات ذخیره سازی را تغییر داد، دوباره شروع به استفاده از هر سه کرد. هیچ چیز در مورد گلدان ها تغییر نکرده است. طرح انجام شد. این همان تغییر کوچکی است که اهمیت دارد. من یک قفسه می خواهم که به هر قطعه یک مکان بدهد. انبوه شل نیست. قفسه ای نیست که زیر وزن خم شود. تنظیمی نیست که در روز اول مرتب به نظر برسد و یک هفته بعد نامرتب شود. من مناطق روشن می خواهم. گلدان های سنگین زیر. تابه های سبک تر در بالا. درپوش ها با هم. دستگیره ها رو به بیرون. دسترسی آسان برای مواردی که من بیشتر استفاده می کنم. یک راه اندازی ساده می تواند این جریان را دنبال کند. بزرگترین گلدان ها را در سطح پایینی قرار دهید. تابه های متوسط ​​را در مرکز نگه دارید. درب ها را در یک شکاف جانبی یا جداکننده عمودی ذخیره کنید. وسایل مورد استفاده روزانه را به سطح چشم منتقل کنید. قطعات فصلی یا کمتر استفاده شده را بالاتر قرار دهید. این نوع چیدمان هر روز قدم های من را نجات می دهد. به نظافت هم اهمیت می دهم. یک قفسه نباید خرده ها را در گوشه های محکم نگه دارد. باید به راحتی پاک شود. اگر آب از ظرف شسته شده چکه کند، سطح باید بدون ایجاد آشفتگی با آن برخورد کند. من طرحی را ترجیح می‌دهم که به هوا اجازه می‌دهد در اطراف ظروف غذا حرکت کند، زیرا کمک می‌کند قطعات سریع‌تر خشک شوند و برای وعده غذایی بعدی آماده بمانند. ثبات نیز مهم است. قفسه ای که وقتی یک قابلمه سنگین را بیرون می کشم تکان بخورد، احساس مفیدی نمی کند. من چیزی ثابت می خواهم، به خصوص اگر چدن یا ظروف آشپزی ضخیم تر را ذخیره کنم. این قاب باید وزن را تحمل کند بدون اینکه هر بار که یک تابه را بلند می کنم نگران باشم. این جزئیات کمی نیست. احساس امنیت و راحتی آشپزخانه را تغییر می دهد. من همچنین فضای ذخیره سازی را دوست دارم که با روش پخت من مطابقت داشته باشد. بعضی روزها یک سوپ ساده درست می کنم. روزهای دیگر به یک قابلمه عمیق، یک ماهیتابه و یک درب که فراموش کرده بودم دارم نیاز دارم. وقتی فضای ذخیره‌سازی روشن است، می‌توانم سریع‌تر غذا درست کنم زیرا می‌توانم آنچه دارم را ببینم. من به اشتباه خرید تکراری را متوقف می کنم. استفاده مکرر از همان دو تابه را متوقف می کنم. اینجاست که این ایده مفید می شود. یک قفسه می تواند مقدار زیادی را در خود جای دهد، اما ارزش واقعی به تنهایی عدد نیست. نظمی است که می آورد. احساس نمی کنم زیر شلوغی آشپزخانه مدفون شده ام. من مجبور نیستم یک چیز را جابجا کنم تا به چیز دیگری برسم. می توانم فضا را باز کنم و با تلاش کمتری به آنچه نیاز دارم برسم. اگر من این را در آشپزخانه خودم تنظیم می کردم، این کار را به این صورت انجام می دادم: ظروف آشپزی را بر اساس اندازه گروه بندی می کردم. قطعاتی را که هر هفته استفاده می‌کنم نزدیک جلو نگه می‌دارم. من درب ها را نزدیک گلدان های همسان آنها قرار می دادم. من یک فاصله کوچک بین اقلام می گذارم تا بتوانم آنها را به راحتی بیرون بیاورم. من بعد از یک هفته قفسه را چک می کنم و هر چیزی را که دسترسی به آن سخت است جابجا می کنم. این مرحله آخر بیشتر از آن چیزی است که مردم فکر می کنند. یک سیستم ذخیره سازی باید با عادات من مطابقت داشته باشد، نه اینکه مجبورم کند همه چیز را یکباره تغییر دهم. من ابزارهای ساده ای را دوست دارم که یک مشکل واقعی را حل می کنند. یک آشپزخانه شلوغ می تواند قبل از شروع غذا، آشپزی را سنگین کند. راه اندازی قفسه تمیز این احساس را تغییر می دهد. من آنچه را دارم می بینم. سریعتر بهش میرسم بدون زحمت دوباره گذاشتمش کل فضا بهتر کار می کند. این دیدگاه من از یک قفسه، 30+ گلدان، استرس صفر است. جادو نیست. قول بزرگی نیست فقط یک راه بهتر برای باز نگه داشتن آشپزخانه، استفاده آسان و آماده برای وعده غذایی بعدی.

گوشه گیاه من قبلاً به سرعت آشفته به نظر می رسید. گلدان‌ها روی زمین می‌نشستند، ابزار آبیاری با هم مخلوط می‌شدند و گیاهان کوچک مدام نور گیاهان بزرگ‌تر را مسدود می‌کردند. می‌خواستم فضایم آرام باشد، شلوغ نباشد، اما هر گلدان جدید مدیریت را سخت‌تر می‌کرد. چیزی که به من کمک کرد ساختن یک طرح گیاهی ساده بود که بتوانم با آن هماهنگ باشم. من مراقبت از گیاهان را مانند یک پروژه بزرگ متوقف کردم. شروع کردم به برخورد با آن مثل یک عادت کوچک روزانه. یک نقطه برای گلدان های بلند. یک سینی برای گیاهان. یک قفسه برای گیاهانی که به آفتاب بیشتری نیاز دارند. وقتی چیدمان را واضح نگه داشتم، کل اتاق سبک تر شد. روشی که من استفاده می کنم این است: 1. گیاهان را بر اساس نیاز گروه بندی می کنم. من گیاهان آفتاب دوست را نزدیک پنجره قرار می دهم. من گیاهان کم نور را کمی دورتر نگه می دارم. من همچنین گیاهان تشنه را از گیاهان خشک خاکی جدا می کنم، بنابراین زمانی که آبیاری می کنم حدس نمی زنم. 2. من به هر گیاهی یک مکان ثابت می دهم. من همیشه گلدان ها را جابجا می کردم. این مراقبت را سخت تر کرد. حالا هر گلدان در جایی که به آن تعلق دارد می ماند. من می توانم در یک نگاه ببینم که کدام برگ نیاز به توجه دارد. 3. من از سینی، قفسه و برچسب استفاده می کنم. سینی بعد از آبیاری آب می گیرد. یک قفسه گیاهان را از روی زمین بلند می کند و باعث صرفه جویی در فضا می شود. برچسب های کوچک به من کمک می کنند تا نام ها، یادداشت های خاک و نیازهای مراقبت را به خاطر بسپارم. ساده به نظر می رسد و واقعاً کار می کند. 4. ابزارها را نزدیک نگه می دارم. من قیچی هرس، دستکش و یک قوطی آبیاری کوچک را در یک سبد ذخیره می کنم. وقتی به آنها نیاز دارم، در اتاق جستجو نمی کنم. این باعث صرفه جویی در وقت من می شود و منطقه را مرتب نگه می دارد. یک مثال کوچک از خانه ام: من سه گلدان ریحان روی طاقچه، دو گیاه مار نزدیک مبل و یک سرخس روی زمین کنار دیوار داشتم. ریحان خیلی سریع خشک شد، سرخس نور ناهمواری پیدا کرد و سطح زمین شلوغ به نظر می رسید. بعد از اینکه ریحان را به یک سینی منتقل کردم، سرخس را روی پایه بلند کردم و گیاهان مار را کنار هم قرار دادم، مراقبت بسیار آسان تر شد. کمتر با حدس و گمان آبیاری کردم و بیشتر با عادت. همچنین یاد گرفتم که سازماندهی گیاهان به معنای بی نقص جلوه دادن فضا نیست. این در مورد آسان کردن مراقبت روزانه است. وقتی می توانم هر گلدانی را ببینم، به هر سینی برسم و بدون برآمدگی برگ ها حرکت کنم، ثابت می ماندم. اگر گیاهان شما همچنان اتاق شما را اشغال می کنند، از کوچک شروع کنید. یک گوشه را انتخاب کنید گلدان ها را مرتب کنید. برای هر گیاه مکانی تعیین کنید. در صورت نیاز یک سینی یا قفسه اضافه کنید. یک چیدمان منظم گیاهی نیازی به پیچیده نیست. فقط به یک سیستم واضح نیاز دارد که بتوانید به استفاده از آن ادامه دهید. امروز برای کسب اطلاعات بیشتر با ما تماس بگیرید چن: chenlinxin@glorytreesales.com/WhatsApp +8615727872088.

مایا تامپسون 2022 فضای ذخیره‌سازی برای آشپزخانه‌های شلوغ دانیل رید 2021 روش‌های سازماندهی عملی برای خانه‌های کوچک سوفی بنت 2023 ایجاد آرامش و نظم در گوشه‌های گیاهی Ethan Walker 2020 سیستم‌های ساده برای پاک‌سازی سریع‌تر روزانه Smart Laura2 Laura24 برای خانه‌های کوچک کارایی نوح کالینز 2021 نکات سازماندهی بصری برای وسایل آشپزی و گیاهان آپارتمانی